รักลูกให้ถูกทาง

รักลูกอย่างไรถึงจะดี

         ความรักที่เราได้พบในครั้งนี้เป็นความรักของแม่ที่มีต่อลูก   เรื่องก็มีอยู่ว่า   วันนี้ขณะที่เรากำลังทำงานวุ่นวายอยู่กับนักเรียนที่มาขอสอบจุดประสงค์การเรียนรู้ใหม่  เนื่องจากสอบไม่ผ่าน และตอนนี้ก็ใกล้จะสอบปลายภาคเรียนแล้ว ถ้าใครเป็นคุณครูสอนนักเรียนระดับมัธยมคงพอจะนึกภาพออก  ก็มีผู้ปกครองนักเรียนมาขอพบเรา บอกว่ามาพบเรื่องหนังสือของลูก  เนื่องจากลูกไปบ่นให้ฟังว่าไม่มีหนังสือไปส่งคืนครู แล้วครูจะให้ติด “ร”และบอกกับเราว่าเป็นคนจัดหนังสือให้ลูกตลอดไม่เคยเห็นหนังสือเล่มนี้เลย คุณครูไม่ได้ให้มา แล้วจะมาให้ส่งคืนได้อย่างไร จะเอาหนังสือที่ไหนมาส่ง ไปหาซื้อในเมืองแล้วก็ไม่มีขาย เราก็นึกสงสัยในทันทีว่านี่แม่จัดหนังสือให้ลูกตลอดเลยหรือ เอะ ! แล้วตกลงใครเป็นคนเรียนกันแน่ แม่หรือลูก เราได้ชี้แจงวิธีการให้เด็กนักเรียนใช้หนังสือยืมเรียนให้ฟังว่ามีวิธีดำเนินการอย่างไรบ้าง คุณแม่ท่านนี้ก็ยืนยันว่าลูกของตนขาดเรียนบ่อย ครูอาจจะให้หนังสือในวันที่เขาไม่มาเรียนจึงไม่ได้รับหนังสือไป
           หลังจากได้พูดคุย สอบถามชื่อลูกแล้ว ก็รู้ว่าเป็นใคร และเรียนวิชาใด เมื่อตรวจสอบหลักฐานที่ครูมีอยู่ ก็พบว่า ลูกไม่ได้ทำงานส่งครูเลย การบันทึกคะแนนกิจกรรมปฏิบัติในช่องที่มีชื่อลูกและเพื่อน ๆ ในกลุ่มของลูกมีคะแนนปรากฏให้เห็นประมาณสัก 10 % ของคะแนนทั้งหมด คะแนนอื่น ๆ มีครบ ทุกช่อง เนื่องจากเขาไม่ได้ขาดเรียนในวันที่มีวิชาของเราเลย"งั้นคุณแม่เชิญลูกมาพบครูด้วยเลยดีไหม"คุณแม่ก็จัดการโทรศัพท์หาลูกให้มาพบคุณครู ซึ่งขณะนั้นเป็นเวลาที่นักเรียนพักรับประทานอาหารกลางวันไปประมาน 30 นาทีแล้ว ลูกบอกว่ากำลังสอบอยู่มาพบคุณแม่และครูไม่ได้ ไม่เป็นไรเอาละถ้าคุณแม่ว่าไม่ได้หนังสือก็ไม่เป็นไร คุณแม่เอาเล่มใหม่ไปให้ลูกทำงานส่งครูนะ ลูกรู้ทั้งหมดแล้วว่าทำอะไร ที่ไหน หน้าไหน และทำอย่างไร เดี๋ยวคะแนนรวมจะได้น้อยอาจจะไม่ผ่านวิชานี้ก็ได้นะ คือได้คะแนนรวมทั้งหมดไม่ถึง 50 คะแนน  จากคะแนนเต็ม 100คะแนน คุณแม่ท่านนี้ก็ขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณครู และรับหนังสือเล่มใหม่กับไปให้ลูกเพื่อทำงานส่งครูต่อไป เวลาผ่านไปสองชั่ว บังเอิญได้พบนักเรียนคนนั้นอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่เรียนด้วยกัน ก็เลยสอบถามเรื่องหนังสือไป เพื่อนคนหนึ่งก็หันไปพูดกันเธอว่า เธอเคยบอกว่าหนังสือหายไปไหนไม่รู้ไง อ้าวแล้วไหนบอกแม่ว่าไม่ได้หนังสือ เพื่อนคนอื่นก็ยืนยันว่าเธอได้รับแล้ว ถ้าเช่นนั้นก็หมายความว่านักเรียนรับหนังสือไปแล้วไม่รับผิดชอบ ไม่ใส่ใจดูแลหนังสือเท่าที่ควร และไม่ใส่ใจใช้หนังสือนั้นทำกิจกรรมส่งครูเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา และไม่เคยบอกครูว่าหนูยังไม่ได้หนังสือ หรือหนังสือหนูหาย เธอเพิ่งจะมาเดือนร้อนเพราะครูแจ้งว่าใครไม่คืนหนังสือครูจะให้ติด“ร” ไว้ก่อนจนกว่าจะนำหนังสือมาส่งคืนนี่เอง

             จากนั้น สามทุ่มครึ่งคุณแม่ก็โทรมาหาคุณครู ถามว่าที่ให้ทำงานส่งนั้น ทำอะไรตรงไหนบ้าง เนื่องจากตอนนี้การบ้านลูกเยอะมากลูกกำลังทำวิชาอื่นอยู่ เราคิดในใจทันทีจะไม่เยอะได้อย่างไร เฉพาะของครูทั้งหมดที่ยังไม่ได้ทำส่งนี่นะ เขาใช้เวลาเรียนกันตั้ง 8 สัปดาห์ ๆ ละ 2 ชั่วโมง แล้วจะทำให้เสร็จภายในวันสองวันนี้จะไหวรึ เฮ้อ !ครูละ....เนื่อยแทนคุณแม่ ได้แค่คิดในใจไม่ได้ว่าอะไรเขาไปหรอก แล้วก็อธิบายงานทั้งหมดให้คุณแม่ฟังอย่างละเอียดยิบ เหมือนตอนที่สอนนักเรียนเลย เมื่อเขาใจตรงกันแล้วระหว่างคุณแม่กับคุณครู คุณแม่ก็ขอบคุณและวางสายโทรศัพท์ไป

           จากเหตุการณ์ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ ทำให้เราได้พบว่าความรักของแม่ที่มีต่อลูกนั้นมันยิ่งใหญ่มากมายนัก ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูก ช่วยเหลือลูก เป็นเดือดเป็นร้อนแทนในงานที่ลูกพอกหางหมูเอาไว้ แต่รักนี้ในความเห็นของเราเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่แต่ไม่ถูกทางซะมากกว่านะ  ลูกมาเรียนไม่มีหนังสือทำงานส่งครู ไม่เคยทุกข์ร้อน เขาส่งงานได้คะแนนกันไม่สน ในระหว่างชั่วโมงเรียน นั่งเล่น คุย แอบเล่นแต่โทรศัพท์มือถือ