แมวชอบความเป็นอิสระ ไม่ชอบให้กักข้งไว้นะ
ธรรมชาติของแมวมักจะชอบความเป็นอิสระ ไม่ชอบให้มนุษย์เลี้ยงแบบกักขังไว้ แมวเป็นนักล่าไม่ชอบหยุดนิ่ง พร้อมที่จะจู่โจมทุกเมื่อในเวลาที่พบสิ่งที่เป็นเยื่อของ หนู นก จิ้งจก แมลง และสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก อย่าได้มาให้เห็นเป็นอันขาด
เราเป็นคนที่รักและชอบแมวมาก ๆ อาจคงเป็นเพราะว่าเราเกิดปีขาลก็เป็นได้ เสือเราไม่สามารถนำมาเลี้ยง มากอด มาอุ้ม ให้ข้าวให้น้ำได้ ก็เลยชอบแมวรักแมวแทนละกัน ที่บ้านเราเลี้ยงแมวไว้ทั้งหมด 4 ตัว แต่ละตัวมีที่มาแตกต่างกัน ตัวแรกเป็นแมวเปอร์เซียสีเทา ตัวผู้ ได้มาตอนเป็นเด็ก ๆ อายุประมาณ 3 เดือน ชื่อว่า “พ่อเพชร” มีคนให้มาเนื่องจากเขาเป็นแมวที่สุขภาพไม่ค่อยดี เขาจะถ่ายบ่อยและมีกลิ่นเหม็นมาก และจะเลอะเทอะบริเวณขนที่ก้นตลอด ต้องนำไปล้างน้ำตลอดไม่งั้นจะแห้งติดเจ้าของเดิมเคยพาไปหาสัตว์แพทย์แล้วพบว่าเขาทานปลาทะเลไม่ได้จะท้องเสียตลอด ก็ไม่เป็นไรเราเลี้ยงเองก็ได้เพราะเราอยากได้แมวเปอร์เซียอยู่แล้วนี่ ก็เลี้ยงกันด้วยอาหารเม็ดยี่ห้อดัง ๆ ราคาแพง ๆ กันมาตลอด เขาไม่ขอบกินข้าวคลุกปลาทูนะ แต่เขาจะทานปลาทูนึ่งอย่างเดียว และอาหารเม็ด
 |
| เพชรเองครับผม |
จนกระทั่งโตเป็นหนุ่มวัยรุ่นละ ในบ้านมีแมวตัวเดียวก็สงสารเขาไม่มีเพื่อนเล่น บางวันเราก็ไม่มีเวลาได้เล่นกับเขาสักเท่าไหร่ ก็เลยคิดวางแผนว่าจะต้องไปหาลูกแมวอีกสักตัวมาเป็นเพื่อนเล่นกับเขา เพราะถ้าเป็นลูกแมวตัวเล็กน่าจะเข้ากับเขาได้ ก็ไปเสาะหาแมวที่อยากได้ตัวต่อไปคือแมวลายเสือสีเหลืองตัวผู้ มีคนบอกว่าที่บ้านเขามีเป็นลูกแมวอยู่เลยสองตัวด้วยเป็นตัวผู้หมดเลย เขาบอกว่าที่บ้านกำลังจะนำไปปล่อยวัดเพราะไม่มีใครเลี้ยง เราก็เลยรีบเดินทางไปรับทันที พอไปถึงพบว่าสีเหลืองตัวผู้สองตัวนั้นตัวเล็กมากๆ ถ้าเอามาให้พ่อเพชรเล่นมีหวังไม่โตกันพอดี แต่มีอีกตัวหนึ่งสีลายเสือเขียว ๆ ดำ ๆ ไม่สวยหรอกเป็นเพศเมีย โตกว่าหน่อยหนึ่ง ก็เลย “เอาตัวนี้ก็ได้วะ เดี๋ยวพอโตก็เอาไปทำหมันก็ได้” และก็ได้เธอมาเป็นเพื่อนเล่นกับพ่อเพชร แต่เธอเป็นลูกแมวตัวเล็ก ก็เลยได้ชื่อว่า “แม่เล็ก” และก็มีพ่อเพชรเป็นผู้ดูแลแม่เล็กและเป็นของเล่นที่ดีของพ่อเพชร
เมื่อแม่เล็กโตเป็นสาว เริ่มมีตัวผู้จากที่อื่นแอบเข้ามาจีบในตอนกลางคืนดึก ๆ ทำให้พ่อเพชรต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วยเพราะจะถูกแมวที่อื่นเข้ามากัดและเกิดการต่อสู้กันขึ้น ปัญหาก็มีอยู่ว่าพ่อเพชรเป็นแมวพันธุ์เปอร์เซียขนยาว เมื่อมีแผลที่ตัวและเกิดการอักเสบเราจะไม่รู้และมองไม่เห็น บางครั้งเราไปอุ้มถูกแผลเขาก็จะโกรธและกัดเราบ้างเพราะเขาเจ็บ เราจะรู้เมื่อมันอักเสบมากจนมีหนองไหลมาให้เห็นนั่นแหละ ถึงตอนนี้ก็ต้องหอบหิ้วไปให้หมอล้างแผล ทำแผลให้แล้วละเพราะเราไม่สามารถทำเองได้ เขาจะไม่ยอมและดิ้นรนที่จะหนีอาจจะเป็นเพราะกลัวคนแปลกหน้าและเจ็บเพราะวิธีการล้างแผลก็คือต้องตัดขนบริเวณที่เอกเสบออก เปิดหาปากแผลและคว้านเข้าไปใต้ผิวหนังในขณะใช้น้ำยาล้างแผล ตอนนี้ต้องช่วยกันจับเพราะแมวเปอร์เซียแรงเยอะมากเราจับเองก็เอาไม่อยู่และต้องระวังจะโดนเขางับเอาด้วยนะ หมอบอกว่าถ้าไม่ล้างแผลทำแผลให้ดี และต้องฉีดยาฆ่าเชื้อและแก้อักเสบเขาก็จะไม่หายและจะกลับมาอักเสบอีก และถ้าเราปล่อยทิ้งไว้ไม่ทำอะไรเลยแผลก็จะลุกลามไปเรื่อย ๆ และตายไปในที่สุด นึกภาพแล้วก็คงจะเจ็บปวดทรมานน่าดู ก็เลยต้องยอมให้หมอล้างแผลและทำแผลฉีดยาอีกประมาณสามวัน หลังจากนั้นก็ต้องป้อนยาเม็ดกันต่ออีกสามสี่วัน ค่ารักษาเบ็ดเสร็จแล้วก็ 1,000 บาท เสียดายเงินค่ารักษาก็เสียดาย แต่ความรักแมวมีมากกว่า ก็เลยต้องยอมจ่ายทั้งที่เงินรายได้ก็ไม่ค่อยจะดีหรอก เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเป็นประจำประมาณเดือนละครั้ง จนพ่อเพชรกลัวคนแปลกหน้าและไม่กล้าออกจากบ้านไปไหนเลยจะอยู่บ้านชั้นสองตลอด จะลงมาชั้นล่างก็ต่อเมื่อเราเลิกงานมาแล้วได้ยินเสียงรถเราจอดเมื่อไรก็จะรีบลงมานั่งรอรับ ถ้าไม่มารอรับก็จะชะโงกหน้ารออยู่ที่ขั้นบันไดบ้าน หรือถ้าข้าหน่อยก็ ไม่ขึ้นมาชั้นสองสักทีนั่นแหละจะลงไปตามและเรียกร้องเสียงดัง ๆ ประมาณว่า “ทำไมไม่ขึ้นมาซักทีนะ” ส่วนแม่เล็กเธอก็เริ่มตั้งท้องเสียแหละยังไม่ทันได้ทำหมันเลย “เอ้แล้วแม่เล็กจะท้องกับตัวไหนนะจะมีลูกพ่อเพชรบ้างรึเปล่า อ้าวรอลุ้นกันต่อไปนะ”
ผมถั่วเขียวเองครับ
เวลาล่วงเลยผ่านไป ถั่วดำและถั่วเขียวเริ่มโตเป็นหนุ่มเป็นสาว ปัญหาที่ตามมาก็คือมีแมวจากที่อื่นเข้ามาจีบและเจ้าเพชรเริ่มถูกทำร้ายอีก ก็เลยตัดสินใจทำหมันให้แม่เล็ก ถั่วเขียวและถั่วดำ โดยคุณหมอคิดค่าทำหมันเพศผู้ 200 บาท เพศเมีย 300 บาท ราคาไม่เท่ากันเพราะคุณหมอบอกว่าเพศเมียทำยากกว่าเพศผู้ หลังจากทำหมันกลับมาบ้านคุณหมอก็สั่งว่าอย่าให้เขาเลียแผลนะเดี๋ยวแผลจะแฉะไม่หาย และต้องมาเย็บใหม่ พร้อมทั้งแนะนำให้ใส่ที่ครอบหน้าเพื่อป้องกันไม่ให้เลียแผลตัวเองได้
ผ่านไปสามวันแผลเริ่มมีปัญหา เพราะเขาสามารถเลียแผลตัวเองได้ ก็เลยกลับไปให้หมอดูอีก หมอบอกว่าต้องเย็บใหม่เนื่องจากแผลแฉะน้ำลายที่เขาเลียและไม่แห้ง เอาละซี งานเข้าอีกแล้ว ว่าแล้วคุณหมอก็จัดการเย็บแผลให้ใหม่ และคิดค่าทำแผลใหม่อีกคราวนี้คุณหมอบอกว่าคิดแค่ครึ่งหนึ่งก็พอแล้ว ก็ค่อยยังชั่วหน่อยนึกว่าจะต้องเสียเงินใหม่เต็ม ๆ ซะแล้ว แต่ที่แน่ ๆ คือต้องเปลี่ยนที่ครอบหน้าใหม่ให้มีขนาดใหญ่กว่าเดิมอีก เพื่อไม่ให้เขาจะสามารถเลียแผลได้อีก ก็เกิดปัญหาใหม่ตามมาอีกคือเจ้าถั่วเขียวเขาหนักหน้ายกหัวไม่ค่อยจะขึ้นเวลาเดินก็เดินหัวทิ่มไปก่อน ดูไปก็ตลกดีเหมือนกัน เวลาจะทานอาหารเม็ดหรืออะไรก็จะต้องถอดออกก่อน อยู่มาไม่นานถั่วดำก็หายออกจากบ้านไปอีก 1 ตัวหลังจากที่โตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น